یکی از شاهکارهای بهتر کردن شرایط زندگی برای انسان های اولیه اهلی کردن حیوانات در اطرافشان بوده است این اهلی کردن تا آنجا پیش رفت که از حیوانات برای خیلی از کارها استفاده می شده است این دامنه استفاده از همکاری در انجام کاری تا حمل و نقل و استفاده از کلیه وجوه حیوان مانند شیر گوشت و پوست آنها و حتی حیوانات امر حفاظت از انسان را نیز انجام می دادند

در مورد آنقدر این نزدیکی با حیوانات با انسان زیاد شد که به محل های زندگی راه پیدا کردند

در عصر حاضر که دیگر استفاده های انسان از حیوانات دیگر تخصصی شده است

در مراکزی حیوانات را برای تغذیه انسان  پرورش می دهند مانند گاو و گوسفند

در مراکزی حیوانات را برای تفریح انسان  پرورش می دهند مانند اسب

و عده ای نیز حیوان خانگی دارند البته اشتباه نشود دامنه این حیوان خانگی از ریزترین و اهلی تا درشت ترین و وحشی مثلا مورچه تا شیر وسعت دارد

دو رفتار کلی در مورد نگهداری حیوان خانگی وجود دارد

الف – این نگهداری حیوان یک ارتباط دوسویه منفت برای طرفین است برای حیوان شرایط زندگی خوبی مهیا می شود انسان هم لذت می برد

ب – محدود کردن و تغییر شرایط زندگی حیوان ظلم به اوست

هر کدام از این رفتارها طرفداران پرو پا قرص خود را دارند و هر کدام با رسانه ها مختلف سعی بر تبلیغ و مشروع جلوه دادن نظر خود هستند

و همیشه عده ای هستند که دنبال راه های میانه برای سود بردن و تاوان ندادن هستند

قبول کردن سرپرستی حیوانی که تیمار شده

می گویند ما به پرورش حیوانات برای فروش کمک نکردیم و حیوانی را هم که آسیب دیده شرایط برگشت به زندگی را داریم تسهیل می کنیم