سعیده خجسته پور– درباره کتاب: کتاب دایی جان ناپلئون، یکی از بهترین رمان های ایرانی، را بسیاری در ژانر نوظهور «داستان بلوغ» طبقه‌بندی می‌کنند. در این ژانر، معمولا قهرمان داستان نوجوان یا جوان است که در طول قصه تغییراتی را پشت‌سر می‌گذارد که سبب رشد و بلوغ شخصیتش می‌شود. معمولا کتاب‌های ژانر بلوغ با ژانرهای دیگر ترکیب می‌شوند. «هری پاتر» اثر جی.کی.رولینگ از بهترین نمونه‌های غربی این ژانر است. کتاب دایی جان ناپلئون نمونه‌ی بی‌نظیر این ژانر در ادبیات فارسی است.
در این کتاب، مردی ساده‌، حساس، منظم است، او هم‌چنین عاشق ناپلئون بناپارت است و از انگلیسی‌ها نفرت دارد. او نشان‌دهنده گروهی از مردم است که به‌جای پیدا کردن ریشه‌ی مشکلات و مسائل خود به رویابافی و خیال‌پردازی می‌پردازند. دایی جان ناپلئون خود را هم‌تراز ناپلئون می‌بیند و می‌توان گفت او یک دن‌کیشوت از نوع ایرانی است. سعید در این کتاب جوانی ناپخته و بی‌تجربه است که پیرو احساساتش است و در این میان یک آدم دنیادیده و باتجربه به اسم عمو اسدالله هم هست، که نقش تکیه‌گاه و آدم عاقل داستان را بازی می‌کند.

کتاب دایی جان ناپلئون در سال ۱۳۴۹ چاپ شده است، در این رمان ایرج پزشکزاد روحیه حساس، تقدم احساسات بر عقل و برخی از صفات ناپسند مردم جامعه ایرانی را با زبانی شیرین برای ما تعریف می‌کند. این کتاب به هشت زبان دنیا ترجمه شده است. ژانر این کتاب تلفیقی از ژانر اجتماعی، بلوغ و طنز است. سریال این رمان طنز به دست ناصر تقوایی ساخته شده است. ایرج پزشکزاد با نوشتن داستان کوتاه برای مجلات و ترجمه نویسندگی را آغاز کرد و بعدها مدتی در وزارت امور خارجه مشغول فعالیت شد، او نویسنده پرکاری است که ستون «آسمون ریسمون» را در مجله فردوسی می‌نوشت. او در زندگی پربارش کتاب‌های ادبی، تاریخی، طنز و ترجمه‌های زیادی منتشر کرده است.